category:
poems

date:
2022

Ik ben tot het einde van de wereld gestapt

Ik ben tot het einde van de wereld gestapt

dat is afgezet met prikkeldraad

en een oud verbodsbord, niet verder gaan.


lege schoenen staan er te wachten,

sommige begroeid met mos of schimmels,

te treuren om hun voeten


Ik ben tot het einde van de wereld gegaan


aan mijn stappen zat roodbruine aarde


een paar koeien loeiden naar de ochtend

ergens onbestemd klonk een auto


op een ijle weg diep in de nevel


van de afgelopen nacht


de chaos werd in stilte verwoord


ik vermoed dat ik geen kou had

Ik stond er aan het einde van de wereld


onverwacht, verward


ik keek om

de weg terug liep licht bergop

duidelijk en wel in de dag


die uitklaarde


voor zover ik het kon zien.




Dit gedicht komt uit de bundel “Ik teken alvast de kaft”.

meer weten? klik hier

null